
จังหวัดอิวะเทะเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ใหญ่พอๆกับบรรดา 4 จังหวัดบนเกาะชิโคขุ ทั้งทะเล ภูเขา บ้านเรือนในท้องถิ่น และธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ที่หันหน้าเข้าหาชายฝั่งซังริขุซึ่งเรียงรายไปด้วยโขดหินวิจิตรน้อยใหญ่ในแบบเรีย (Ria Coast) รวมถึงพื้นที่เมืองเหนือที่มีหิมะปกคลุมในหน้าหนาวก็เป็นที่กำเนิดของวัตถุดิบอาหารแสนอร่อยมากมาย
ทะเลสาบ “กันโดโขะ” ที่คนสร้างขึ้น ตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาคิตะคามิ ซึ่งห่างจากเมืองโมริโอขะไปราว 40 กม. หรือใช้เวลาประมาณ 1 ชม. หากเดินทางโดยรถยนต์ ที่แห่งนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นบริเวณที่หนาวเหน็บที่สุดในเกาะฮอนชู อีกทั้งยังเป็นที่รู้จักในฐานะนครศักดิ์สิทธิ์แห่งการตกปลา “วาคาซากิ” อีกด้วย คนที่จะตกปลานี้ก็จะกางเต็นท์กันบนพื้นผิวทะเลสาบที่แข็งตัวเป็นน้ำแข็ง เจาะน้ำแข็งให้เป็นรู แล้วค่อยหย่อนสายเบ็ดลงไปแล้วเฝ้ารอปลา “วาคาซากิ” อย่างเงียบ ๆ ราคาตั๋วตกปลาวันละ 500 เยน โดยตั้งเเต่มกราคมถึงเดือนมีนาคมเป็นฤดูที่ดีที่สุดในการตกปลานี้ (ช่วงเวลาในการตกปลาอาจต่างไปตามสภาพน้ำแข็ง)
อาหารเเบบต้อนรับเเขกซึ่งสืบทอดกันมาจากหมู่บ้านในหุบเขาของอิวาเทะตั้งแต่ครั้งโบราณที่ร้าน 
“ไฮ่, ดนดน (ใช่, ทานเข้าไปเรื่อย ๆ เลย), จังจัง (ทานให้เยอะ ๆ), โย่ยโฉะ (ดีมาก)” เสียงลุ้นลูกค้าอันสดใสแข็งแรงนี้ดังขึ้นพร้อม ๆ กับการใส่เส้นโซบะลงในชามทีละใบ ๆ และชามเปล่าที่กองสูงขึ้นเรื่อย ๆ ที่ร้าน “อะซึมะยะ” ร้านเก่าแก่ที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปีเมจิที่ 40 (พ.ศ. 2450) โดยทางร้านบอกว่า “พักหลังนี้ ต่อให้เป็นผู้หญิง ก็มีคนที่ทานโซบะราว 100 ชามได้เรียบวุธเลยด้วย” ที่หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในภูเขาในเขตอิวาเทะ หลังการทำงานที่ต้องรวบรวมแรงคนมาก ๆ อย่างเช่นการทํานาหรือเกี่ยวข้าว ก็จะมีประเพณีจัดเลี้ยงโซบะที่เรียกกันว่า “โซบะฟุรุไม” โดยจะต้มโซบะทีละไม่มาก ไม่เกินปริมาณเหมาะสำหรับ 10 คนในหม้อใบใหญ่ แล้วแบ่งใส่ชาม 100 ชามให้แขกเหรื่อทาน โดยในระหว่างนั้นก็จะต้มโซบะหม้อใหม่ไปพร้อม ๆ กันด้วย ความรู้สึกอยากให้ทานแบบเยอะ ๆ อร่อย ๆ นี้รียกว่า “โอะโมเทนะชิ” หรือการต้อนรับเเขกอย่างเอาใจใส่ นอกจากนี้ยังมีการจัดการแข่งขันทาน “วังโขะโซบะ” ขึ้นปีละครั้งอีกด้วย โดยสถิติสูงสุดในขณะนี้คือ 559 ชาม!
ข้อมูลร้านอาหาร
ที่อยู่ : Morioka-shi, Nakanohashi Douri Icchou-me 8-3
(ลงรถไฟที่สถานี JR Morioka/ มีสาขาหน้าสถานี)
โทร.019-622-2252
เวลาทำการ : 11.00 น. – 20.00 น.
วันหยุด : ตามกฎแล้วไม่มีวันหยุด แต่อาจมีวันหยุดบ้างแล้วแต่สาขา
http://www.wankosoba-azumaya.co.jp/
อาหารที่คนญี่ปุ่นขาดไม่ได้คือข้าว ในช่วงหลังนี้มีแนวโน้มในการรักษาสุขภาพกันมากขึ้น ข้าวธัญพืชจึงได้รับความนิยมมากขึ้น ที่เมืองคารุไมในอิวาเทะเป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยการผลิตธัญพืช เช่น อะมารันซัสกันมาก นอกจากนี้ยังผลิตมิโสะ(เต้าเจี้ยว) โชยุ (ซอสญี่ปุ่น) นัตโต้ (ถั่วหมัก) เต้าหู้ และสินค้าจากถั่วเหลืองอีกด้วย ที่เมืองโมริโอขะ ก็มีการปลูกพืชพื้นเมืองของอิวะเทะ เช่น ถั่วเขียวพันธุ์”อิวะเทะมิโดริ” ถั่วเหลืองพันธุ์ ”นัมบุชิโรเมะ” และถั่วลันเตาพันธุ์”โอะทะฟุขุขาว” และอื่น ๆ โดยบรรดาหนุ่มสาวในท้องถิ่นเองที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการปลูกพืชพวกนี้เพื่อฟื้นฟูสภาพที่ดินรกร้างและผลิตสินค้านำออกจำหน่าย
ดูรายละเอียดได้ที่เวปไซท์ “ซาโตะโนะฮาจิ”
